afscheid1

Het is tijd voor mij te gaan
nu geen tranen meer
kijk naar de hemel en geloof
eens zien we elkaar weer

Tijd voor mij jou te verlaten
geen verdriet meer en geen pijn
kijk naar de regenboog en weet
ik zal er altijd zijn.

Het zal niet eeuwig duren
eens komt er een moment
dat ik je weer zal vasthouden
dat je weer bij me bent.

De dood is niets
Ik ben maar aan de andere kant
ik ben mijzelf
Jij bent jijzelf
Wat we waren voor mekaar
zijn we nog altijd

Noem me zoals je me steeds genoemd hebt
spreek tegen mij,zoals weleer
op dezelfde toon
niet plechtig,niet triest
Lach om wat ons samen heeft doen lachen
Bid, glimlach
denk aan mij
bid met mij
Spreek mijn naam uit thuis
zoals je altijd gedaan hebt
zonder hem te benadrukken
zonder zweem van droefheid

Het leven is wat altijd geweest is
de draad is niet gebroken
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet
Neen,jij bent niet ver
Juist aan de andere kant van de weg
Zie je,alles is goed
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
en er de tederheid terugvinden
zuiverder dan ooit
Dus droog je tranen
en ween niet als je van me houdt

Samen dingen doen
zonder na te denken.
En als de ander het nodig heeft
wat extra aandacht schenken.
Samen op de fiets
of een eindje lopen.
Als het zo uitkomt
naar de stad.
Samen kleren kopen.
We staan er niet zo bij stil
maar het is een heel gemis.
Als dat"samen"uit je leven
onverwachts verdwenen is

Kijkend naar de blauwe lucht,
een kleine vogel op de vlucht
Wolken schuiven over elkaar,
en ik denk, wist ik het maar.

Waar ben je gebleven,
het is zo kort, nog maar heel even,
dat we samen zaten te praten,
en je deze wereld hebt verlaten.
Je bent begonnen
aan een lange reis,
misschien wel naar het Paradijs.

Dat wat ons toch is beloofd,
als je in tenminste God gelooft.
jij hebt dat gedaan,
daarom heb ik nu minder angst,
om zelf dood te gaan.

En wie weet of ik jou heel misschien,
daar in dat Paradijs weer terug zal zien.
en we weer samen kunnen praten,
alsof je me nooit hebt verlaten

Ik ga bloemen kopen voor mijn meisje,
geen rammelaar,
geen mooie bal,
Geen rode neus voor op het carnaval.

Geen vlag voor het bevrijdingsfeest,
geen ballon,
geen trein,
geen knuffelbeest.

Geen kleertjes in alweer een grotere maat,
geen potje Olvarit dat in een reclamefolder staat,
of luiers van weer eens aan ander merk.
Alleen wat plantjes in 't perk.

Ik ga bloemen kopen voor mijn meisje.
't Roept verzet op in mijn hoofd.
Ik ken geen moeder die haar dochter
voor haar verjaardag bloemen beloofd !

Een kind moet spelen,
ontwikkelen,
groeien,
eens lekker met haar vader stoeien!
's Zomers in het badje op het gazon,
voor op de fiets met een petje tegen de zon!
Bootje varen met een oude schoen,
maar wat moet een kind met bloemen doen?!

Er zijn mensen die het weten....
Maar niemand die het aan mij ziet.
Veel huilen zonder tranen,mijn
stille intens verdriet.
Lieve vader in de hemel ik mis je
elke dag.Je warme handen,je goede
zorgen je steun en je lach.
Ooit zullen we weer samen zijn dan
word dat echt groot feest.
En tot die tijd doe ik mijn best
en zorg dat je trots op mij kan
zijn geweest.

Ik stond 's morgens op , één al geluk
het kon gewoon niet stuk.
In het kamertje was het stil
't voelde er koud en kil
ik keek op ons kindje neer
't gaf geen teken van leven meer.
Machteloos keken we naar ons kindje om
al denkend hoe , waarheen en waarom?
Het was ingeslapen lief en zacht
in voor hem een lange donkere nacht
aan zoiets hadden we nooit gedacht
wie had dit zo vlug verwacht ?
We denken nog vaak aan ons lief zoontje
zijn klein lachje , gehuil ieder toontje .
Een korte tijd mocht hij in ons midden zijn
we waren gelukkig , dankbaar het was fijn .
Het is misschien ver weg van ons
dat is heel moeilijk te begrijpen soms .
Dat was het geluk
't was mooi, kort en zeer vlug stuk ....

Vannacht riep God, Mijn kind,
je moet thuiskomen
je plaats hier in Mijn woning is gereed
en het geheim, waarvan geen sterf´ling weet is
heerlijker dan in je mooiste dromen

Waarom, waarom dit grote verdriet?
Waarom juist zij, die ons verliet?
Wij weten wel dat het zo beter is,
maar wij voelen gewoon zo'n groot gemis.
Ze was toch nog maar klein,
had veel te geven,
en dat bracht vreugde in ons leven.
Waarom, waarom dit grote verdriet?
Misschien dat het slijt.......
.....maar vergeten doen we haar niet!

In mijn droom zag ik je staan,
je riep zachtjes mijn naam.
kijk mama,ik dans in het rond,
ik ben weer gezond.
kijk mama,ik heb geen pijn,
en ik zal altijd bij jou zijn.
kijk mama ik geef je een zoen,
net als toen.
kijk mama,ik kijk naar jou,
omdat ik nog altijd van je hou.
kijk mama,treur niet om mij,
ik ben gelukkig en blij.
kijk mama,in jouw ergste dromen,
zal ik naar je toe komen.
ik neem je mee naar mijn land,
groene bomen,blauwe zee,zilverstrand.
kijk mama,ik neem je mee in mijn ban,
zodat je weer rustig slapen kan.
kijk mama,de liefde die jij mij hebt gegeven,
laat ik in jouw hartje verder leven.
kijk mama,ik heb ook tranen,
maar ooit zijn we weer samen

waarom heeft het niet mogen wezen,
waarom heeft het niet mogen zijn
ik huil om jou, m’n liefste kindje,
ik huil om jou en voel je pijn
ik voel de leegte in mijn lichaam,
ik mis het kloppen van je hart
’t heeft slechts 4 maanden mogen duren,
wat over blijft is smart

ik heb je lief, m’n kleine kindje, ik gaf je zelfs al een naam
nu heb ik niets, niet eens een foto, als of je nimmer hebt bestaan
maar soms, als ik zit te dromen, zie ik je helder voor mijn geest
ik zie je spelen in je wiegje, als of je nooit bent weg geweest

zo zal ik altijd aan je denken, als een kind van vlees en bloed
en je zult groeien in mijn gedachten, zoals elke baby doet
nooit zal ik je meer vergeten, ook al was je nog zo klein
ik zal je koesteren in gedachten, jij zal altijd bij je moeder zijn

37 weken lang geven wij jouw
heel veel liefde,
zonder te weten hoe je er uit zult gaan zien

37 weken zo snel als je er was
ging je ook weer heen
papa en mama zullen je nooit meer voelen

nu laten we nog heel lang een traan,
maar toch danken wij jou
voor de 37 weken die je ons gegeven hebt.

Tijd is wijsheid
Je bent verkoren om te gaan
Met trots kan ik zeggen
Dat je in onze harten
Zal voortbestaan

Dansend naar de hemel 
Dansend naar het licht 
Ga maar lieve oma
Doe je ogen maar dicht

Een waardig vertrek
Dankzij een waardig bestaan
Je hebt het echt verdient 
Hier nog een laatste groet
En je mag van ons gaan.

Dansend naar de hemel 
Dansend naar het licht 
Ga maar lieve oma
Doe je ogen maar dicht

Mag ik je nog een keer aanraken
Nog een keer
Nog een keer je zijde zachte gezicht strelen
Nog een keer een traan uit je gezicht vegen
Laat me nog een keer van je houden
Nog een keer met je delen
Ik wil je omhelzen 
Maar het kan niet meer
Ik ben al te laat
mag ik dan nog een keer
Voor je echt het leven verlaat

Jij mag mij nog niet verlaten mama
Ik ben er nog niet klaar voor
Jij mag mij nog niet alleen laten mama
Ik kan nog niet alleen door

Jij mag niet bij mij weggaan mama
Ik ben zover nog niet
Jij mag niet bij mij weggaan mama
Ik kan nog niet omgaan met dit verdriet

Ik weet best wel mama
Dat jij niet helemaal weggaan zal
Maar neem mij dit toch niet kwalijk mama
Ik ga nu door een heel diep dal

Ooit zal de dag komen mama
Dat ik met deze pijn iets goeds kan bouwen
Maar voorlopig ben ik bezig mama
Enkel en alleen met rouwen

Over een maand of wat mama
Zal ik zeggen, elke nacht
Tegen elke ster die ik zie stralen mama
Ik hou van je mama, t'rusten lief, slaap zacht