Ik heb mijn Oma niet verloren,
Daarvoor gaf ze mij te veel.
Wat zij mij zei, dat blijf ik horen.
Van wat ik ben is zij mijn deel.
Ik kom haar overal nog tegen,
In wat ik doe en wat ik laat.
Zij was voor mij een zegen.
Waarvan het spoor steeds verder gaat
. Je maakte altijd grapjes
En gaf ons goede zin
Wat hebben we veel gelachen,
Soms bleven we er bijna in.
Je hebt ons veel gegeven,
Eigenlijk heb je ons verwend.
Maar het fijnste wat we van je kregen,
Was een aanmoediging
Of een compliment
Anita
Waarom doet afscheid
nemen zo'n pijn
We wilden nog zolang bij je zijn
De pijn die je hebt geleden
is niet te beschrijven
Niemand zal kunnen voelen wat jij hebt doorstaan...
Toch bleef je vechten ,
keer op keer , dag en nacht
Dit zelfs met je laatste tikkeltje kracht
Rust nu maar uit , pa
genoeg heb jij geleden
We zullen je missen ,
de leegte die je achterlaat valt ons zwaar
Nooit zullen we je vergeten
in ons hart zal je altijd verder blijven leven ...
Mirella
Nietswetend….
Alweer een collectant aan de deur;
Je zit te eten en je vervloekt de beller;
Waar komen ze op af, de etensgeur?
Je stapt op en grijpt al naar je portemonnee;
Vergetend de waarde van de euro;
Je neemt gewoon wat munten mee;
De deur gaat open en kijk naar het doel;
“Wij komen geld ophalen voor een krans”;
Daar sta je dan, ineens heel koel;
Je buurvrouw, jong…is overleden;
Het dringt niet tot je door;
Zomaar tegen een boom aangereden;
Je geeft geld en gaat weer terug naar je bord eten;
Je eet zwijgend door;
Je hebt al heel snel die euro’s vergeten;
Een buurvrouw, een jonge moeder, zomaar pats.
Uit het leven verdwenen;
Het dringt langzamerhand toch erg door,
het spookt in mijn hoofd;
Je gaat naar bed, de buurt is aan het wenen;
Je schrikt wakker in het holst van de nacht;
Een moment van verdriet is aangekomen;
Je
kijkt naar buiten…..Alleen de maan die naar je lacht
M.L.Gorgosz
28-06-2003
Mijn
broer is dood
Ik ben verbaasd , het kan niet kloppen ,
want ik zie dat ik nog leef
Wij zijn van meer af aan altijd bij elkaar geweest
en waren dan ook zo ongeveer precies gelijk
Hoe kan het dan dat ik zomaar in mijn eentje overblijf ?
Alsof iemand in het wilde weg gekozen heeft ,
niet
opgelet heeft wie van ons het was .
Hoe dichterbij kan nog de dood ??
Schrijver
onbekend
28-06-2003
Vaak
zie ik jou in mijn dromen,
altijd loop je met mij mee,
tot we bij het strooiveld komen
met die grote bloemenzee,
daar..
neem je weer afscheid van mij..
word jouw as weer één met het gras
en is mijn droom alweer voorbij.
Wil
Becker
01-07-2003
't
Gebeurde op weg naar huis
jij kwam nooit meer thuis.
Gillende sirenes op weg naar jou
hulp die niet meer baten zou.
Jouw fiets, een verwrongen
hoopje staal, lag onder een vrachtwagen,
afloop.. fataal.
Verslagenheid, ongeloof en
verbijstering.. .zo groot
Dan langzaam het besef..
het verdriet over jouw dood
en de pijn van het niet meer
bij ons zijn.
Wil
Becker
01-07-2003
Nog
één keer ...
Kon
ik nog maar één keer zeggen
"Ik hou van jou".
Kon dat nog maar even.
Kon ik nog maar één keer zeggen
"Wat mis ik jou".
Kon dat nog maar even.
Zonder afscheid te nemen
ben jij gegaan.
Met jouw laatste adem,
zag ik een traan
die, langzaam langs je wang gleed,
terwijl het verdriet door mij heen sneed.
Was die traan jouw afscheid van mij?
In plaats van woorden.., iets wat je zei?
Betekent die traan - Dag lieve kind,
voor je verdween met de wind?
Nog één keer kunnen vragen
"Was het zo..zoals ik het zag?
Mam..zei je mij echt zo gedag"?
Die traan zal ik nooit vergeten
al zal ik nooit weten
of het jouw afscheid was van mij
en of je mij echt zo gedag zei.
Nog één keer willen zeggen
dat ik je zo mis en dat ik van je hou
en dat ik willen zou,
dat ik je kon vertellen
dat het maar niet went
nu je niet meer bij ons bent.
Wil
Becker
01-07-2003
Als ik dood ben? huil
dan niet!
Lach, heb geen verdriet.
Weet dat ik heb geleefd,
dat ik gedaan heb, heb beleefd!
Begraaf me niet, ik wil niet onder de grond,
cremeer me maar, dan hou ik zeker voorgoed mijn mond.
Geen koffie met cake,
hier is een zak met geld, feest maar voor een week!
Sprekers wil ik! Maar hou t licht,
doe maar een grappig gedicht.
Als jullie gaan feesten? Neem mijn urn maar mee,
strooi me daarna uit over zee.
Dan begin ik aan een mooie reis,
misschien kom ik in Londen, of in Parijs.
Of drijf ik zomaar de Amazone af,
kijkend naar de schoonheid van het oerwoud, ik sta paf.
Waar ik ook terecht mag komen?
Het blijft een reis waar ik alleen maar van kan dromen!
Want, en dit moeten jullie zeker weten,
Ik ga niet dood, magere hein? Je kan het wel vergeten!
