Mijn boom

 Bij ons in het dorp staat een prachtige boom, 
ze zeggen al honderden jaren.
 Misschien is het raar, maar die boom is mijn vriend, 
hij mag mijn geheimen bewaren.
 Hij staat heel alleen op het plein bij de kerk, 
ik kan hem verstaan als hij fluistert. 
De anderen hebben nog nooit iets gehoord, 
maar ik denk dat niemand goed luistert.
 Het dorp wordt maar groter, 
en soms is het vol, met mensen die komen kamperen. 
De straat wordt wat breder, eenrichtingsverkeer, 
zodat ze ook kunnen parkeren.
 Mijn boom ziet het aan op zijn plek bij de kerk, 
het lijkt of hij zacht staat te praten.
 Hij zucht en het klinkt als een angstig geluid, 
hij heeft het al lang in de gaten. 
Bij ons in het dorp stond een boom in de weg, 
die boom bij de kerk moest verdwijnen. 
Ze kwamen met zagen met bijlen en touw, 
ik riep nog: ''blijf af , het is de mijne'',
 maar niemand die het hoorde,
 er kwam zo'n lawaai, van al die gemene motoren.
 Hij kraakte ,  hij schreeuwde  , ik hoorde zijn stem, 
die klonk nog lang na in mijn oren. 
Om bomen heb je geen verdriet, 
om bomen huilen doe je niet,
 toch voel ik telkens tranen komen. 
Ik zal nog vaak eng van hem dromen, 
De mooiste boom van alle bomen !

Linda
12-09-2004

Ik ben mezelf.
 Ik ben ik.
 Ik ben niet volmaakt. 
Maar zo ben ik.
 Ik weet wie ik ben.
 En ik weet wat ik wil. 
Ik ben soms een prater.
 En soms ben ik stil.
 Om mij te kennen. 
Moet je dit kunnen leren. 
Ik ben wie ik zijn wil.
 Zo moet je me accepteren......

Frédièn Vermeire
12-09-2004

Verdriet, en niemand die het ziet. 
Geen enkele haan kraait ernaar.
 Iedereen zwijgt, alleen een hond die hijgt. 
Waarom zegt niemand kop op , morgen ben je er weer bovenop.
 Nu zit je in een dal en morgen op de top. 
Morgen op de top, dat kan ik niet.
 Dan zeggen ze, zing een vrolijk lied. 
Maar niemand die het ziet.
 Mijn dal wordt groter en groter,morgen ben ik boter.
 Die langzaam smelt op warm vuur. elke dag, elk uur.
 smelt beetje per beetje weg, tot niets.
 ik ben niks waard staat in mijn hart te lezen. 
dat als laatste overblijft.
 als een laatste parel die je aan een ketting rijgt.
 iedereen zwijgt.
 het laatste uur is ingegaan .
 ik zal niet langer meer bestaan. 
voor mij is de zon ondergegaan

Anke en Sanne
12-09-2004

Herinnering

Een herinnering is een gegeven;
 Goede of slechte , het doet er niet toe; 
Je gaat zelf door met je eigen leven;
 Maar af en toe maken de herinneringen je moe;

 Het is niet fijn om iemand te verliezen; 
Het zij door ziekte of een ongeval;
 We hebben in het leven niet alles voor het kiezen; 
Ieder is op zich een bijzonder geval; 

Leef door met mooie herinneringen; 
Het kan een steun voor je zijn;
 En denk alleen aan die mooie en lieve dingen; 
Dan maakt het ook je eigen leven fijn;

 Verliezen is nooit een fijn gebeuren;
 In sport, in geluk, liefde of leven;
 Maar je kan je leven wel beter inkleuren; 
Om aan die mooie en lieve momenten te denken
al is het maar even!

M.L.Gorgosz
25-09-2004

Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs 
Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs
 De wind waait door je laatste herfstbladeren
 Je leven stroomt door je aderen

 Je leeftijd loopt in ontelbare jaren 
Overleefde zoveel gevaren 
Veel heb je gezien in lange, langzame tijd
 Je wantrouwde de mensheid 

Natuur moest wijken rondom jouw voet 
Je miste die geuren, zo zoet
 Kunstmatig werd het groen om je heen 
Je miste de bomen, het bos dat verdween

 En onverzettelijk als je daar stond 
Met je wortels diep in de grond 
Denkend dat ze je vergeten waren 
Kwam één van je grootste gevaren

 De mens knaagt aan je stam
 Je zucht, de lucht wordt klam 
Nooit meer zal je de lente zien komen 
jou leven waait door de andere bomen 

Nooit meer de elementen op je takken 
Nooit meer in de wind doorzakken
 Nooit meer trots en wijs staan 
Driehonderd jaar in een half uur gegaan 

Jou kreet ging door de lucht
 Een laatste lange zucht 
Je laatste blaadje valt als in dromen
 wanhoop voor de andere bomen

Raaf

Aan de rand van de brug 

Weer sta ik op de rand van de brug;
 Ik zie het niet meer zitten; 
De wind striemt over mijn rug; 

Rillingen geven mij een onstabiel gevoel; 
De rand is heel dichtbij;
 Ik kijk naar beneden naar mijn doel; 

Ik weet dat het een doodsklap kan geven;
 De rand is nu wel heel dichtbij; 
Ik twijfel te veel tussen de dood en het leven. 

Mijn twijfel heeft mij de das omgedaan; 
Ik leef nog dankzij een voorbijganger; 
Die zag mij op tijd staan.

 Ik denk aan die rand van de brug;
 Ik twijfel niet meer;
 Ik wil leven en ga niet meer terug.

M.L.Gorgosz
24-11-2004

Pestjongens !

 Waarom huil je zo vaak, vraagt mijn mam.; 
Waarom was je zo laat thuis;
 Kon je niet zeggen dat je wat later kwam; 
Mamma dacht: er is iets niet pluis. 

Te vaak kom ik thuis met een smoesje;
 Moet ik dan zeggen dat ze mij pesten;
 Mijn broek vaak vies of een kapot bloesje;
 Als ik praat kom ik ook de nesten.

 Dan word ik harder aangepakt op straat;
 Die jongens doen het voor hun lol;
 En o wee als ik terug sla of over hen praat;
 Dan worden zij volgens mij dol.

 Hopelijk hoef ik straks niet meer te huilen
 Dan ga ik naar een andere school, gelukkig wel. 
Dan hoef ik niet meer te verschuilen; 
En ik denk dat ik het dan pas aan Mam vertel

M.L.Gorgosz
24-11-2004

Slaan;

 Pappa , je  bent dronken ....alsjeblieft hou op; 
Wat heb ik nu weer gedaan;
 Pappa, ga alsjeblieft uit mijn kamer; 
Houdt toch op met dat slaan. 

Pappa je hebt weer gedronken;
 Je weet niet wat je weer doet; 
Pappa hou op met slaan;
 Ik voel me niet meer goed;

 Pappa ik wil dat je weg gaat; 
Ik heb toch helemaal niets gedaan....

Pappa is weg,...... maar voor even; 
Morgen zal hij weer bij mijn bedje staan....

M.L.Gorgosz
24-11-2004

ik voel me alleen .,...
ik kan nergens naar toe maar
 ik heb mensen om me heen 
mensen die van me houden
 zij laten mij niet alleen
waarom voel ik me dan eenzaam ?
waarom voel ik mij alleen ?
 ik wil iemand om mee te praten
 iemand met een luisterend oor
 iemand die echt luistert
 en hoort wat ik wil zeggen
 iemand die het interesseert 
en niet doet alsof
 iemand waar het niet langs afgaat
 ik voel mij alleen,....

Jeannette
24-11-2004

eenzaam 

soms voel je je eenzaam
 je denkt dan: wie ben ik?
 en waarom leef ik?

 soms voel je je eenzaam
 je denkt dan: waarom is dit?
 en hoe komt dit? 

soms als je je eenzaam voelt 
denk je misschien: waarom ik? 
maar er zijn nog zoveel anderen
 al die anderen denken hetzelfde

 zoek contacten of schrijf je gedachten op 
doe weer mee doe mee met de wereld 
denk niet meer aan het verleden maar aan vandaag, 
en morgen en de rest van je leven

 doe weer mee 
er is een wereld voor je geopend 
doe weer mee
je hoort erbij

Jannelize
25-11-2004

zoveel mensen proberen me te helpen.. 
zoveel mensen willen er voor me zijn.. 
maar ik zal het zelf moeten doen..
 het verwerken van de pijn.. 
zoveel mensen luisteren naar me..
 zoveel mensen gunnen me meer geluk..
 maar waarom gaat het bij mij altijd fout.. 
en gaat mijn geluk altijd stuk..
 zoveel mensen geven me steun.. 
en ik mag altijd met ze praten.. 
maar af en toe.. 
moeten jullie  me eventjes met rust laten..
 gewoon om eventjes na te denken.. 
zonder iemand om me heen.. 
gewoon een moment voor mezelf.. 
eventjes alleen..

Janneke
25-11-2004

Een zomerbui 

 in het gras, met grote ogen 
de wolken komen aangevlogen 
langzaam, langzaam voor de zon
 ik wou dat ik zo zweven kon

 dan, opeens, een druppel regen 
water van mijn wangen vegen
 een bliksemflits! een donderslag! 
en 't was zo'n hele mooi dag...

 overeind naar huis toe rennen 
nee, ik zal er nooit aan wennen 
dat die wolken, traag en dik
 altijd sneller zijn dan ik

Jill Willems (11 jaar)
04-01-2005

Woorden op papier vervagen 
Verdwijnen na een poos in de tijd
 Maar woorden in je hart geschreven
 Die blijven bestaan een eeuwigheid 

Want je kan alles schrijven 
Oprecht of niet gemeend
 Ze kunnen uit je hart komen
 Of van een ander geleend 

Woorden zijn immers geduldig 
Met woorden kan je iedereen aan
 Maar al die geschreven woorden 
Zijn na een poos toch weer vergaan 

Schrijf daarom geen woorden
 Woorden die je niet echt meent
 Je kan dan beter maar zwijgen
 Zo kan je respect voor jezelf krijgen

 Zeg liever met gebaren
 Hoeveel je om iemand geeft 
Dat blijft veel langer leven 
Dan ongemeende woorden opgeschreven

Lenka
12-03-2005

Kinderen uit mijn klas pesten mij
 ze mogen mij niet ik hoor er niet bij
 Ze kennen mij niet niet door en door 
mijn buitenkant is niet alles hoor 

Nu ben ik alleen eenzaam zonder vrienden om me heen 
Soms zou ik willen schreeuwen dat het moet stoppen
 dit gaat te ver mijn leven naar de knoppen
 De tijd gaat aan mij voorbij 
ik val in een diep dal ik 
vraag me af of deze nachtmerrie ooit stoppen zal

Elien

De Ekster

 Geluidloos zit haar iets te lokken , 
wat voelt ze zich toch aangetrokken .
 Glimmend in het ochtendgloren ,
 is haar nieuwe buit geboren . 

Duidelijk schept ze overwicht , 
aangetrokken door dat licht . 
Behendig schiet ze plots vooruit ,
 daarbij grijpt ze ras haar buit .

 De vangst is niet van grote waarde , 
de schittering is wat haar opzien baarde .
 Qua bezit blijkt zij een simpele schepster ,
 wat glimt , heeft waarde voor een ekster .

 Bezit is niet het grootste goed , 
het is emotie die de waarde voedt . 
En welke waarde men iets geeft , 
toont vaak aan hoe iemand leeft .

Rick Blekkink
20-05-2005