Bloedend Hart 

Hoe kan mijn hart nu twee dingen tegelijk  voelen , 
het verwerkt en is tevens aan het bloeden . 
Verscheurt door innerlijke strijd , 
ben ik mijn zelfvertrouwen kwijt .

 De beslissing die ik heb genomen ,
 kan aan mijn geweten niet ontkomen .
 Weet even niet hoe het verder moet , 
was het fout of deed ik het juist goed . 

Voel me nu zo hopeloos verloren ,
 er is niets dat me nu nog zou bekoren . 
Heb ik de liefde zomaar laten gaan ,
 blijf ik nu alleen in het leven staan ? 

Daarom zou ik nu niet schromen ,
 om op mijn beslissing terug te komen .
 Maar hoe het nu ook verdergaat ,
 waarschijnlijk is het al te laat . 

Het is nu eenmaal zo met kansen ,
 die gaan niet naar je pijpen dansen .
 Ze ontstaan spontaan een keer , 
en komen dan nog zelden weer .

 Intussen moet ik nu maar wachten , 
met de herinnering in gedachten .
 Daarbij moet ik mij gaan hoeden , 
dat mijn hart niet zo blijft bloeden .

Rick Blekkink
20-05-2005

Beheerste Emotie 

Emoties denderen over je heen ,
 als wolken voortgejaagd door de wind .
 Ze nemen je in bezit van top tot teen ,
 waardoor het je rust verslind . 

Gevoelens , verdoofd en verbannen , 
lijken even niet meer van jezelf . 
Principes , tijdelijk aan wilgen gehangen ,
 storten je haast in het verderf .

 Hoe snel ben je geraakt , 
door onrechtvaardigheid en verdriet . 
Dit wordt dan tot hoofddoel gemaakt ,
 maar dat is het eigenlijk niet .

 Ook hebben ze een betrekking , 
met geluk en het plezier .
 Of zaken van gelijke strekking , 
zoals genot of wat vertier .

 Hoe heftig en oncontroleerbaar
 ze vaak ook mogen zijn .
 Je maakt ze redelijk beheersbaar ,
 door uiting van vreugde en pijn . 

Behorend tot je leven ,
 en geuit als primaire reactie .
 Blijft het een gegeven , 
emotie is slechts abstractie!

Rick Blekkink
20-05-2005

En zij spreekt haar wens ...

Dan vangt zij de fonkelende ster 
die nog nagloeit op haar kille blauwe handen
 nog vol van licht , zuiver als kristal 
en spreekt haar wens zonder woorden
 Haar hart is vol van eenzaamheid 
in zwarte kille nacht 
wanneer haar wens niet wordt vervuld 
en zij zal sterven , of breken van de kou

Almaresáre
22-06-2005

Waarom moet het leven zo hard zijn ?
Met al dat verdriet en al die pijn ?
Ik zou in de lucht willen zweven
 en al mijn liefde willen geven .

Maar ja , het leven is zoals het is ,
 voor mij soms een echte wildernis .
Maar als verdriet en pijn even verdwijnt ,
 is het net alsof er een zonnetje schijnt .
 Ik geef wat ik geven kan 
en dat is alleen maar "houden van ".

Leeuwtje45
21-07-2005

Brengen jullie mij weg tot aan de Brug ?
 Ik ben zo bang om daar alleen te staan .
Als we daar zijn , ga dan niet direct terug ,
maar wacht totdat ik overga en zwaai me na !

Dan voel ik mij heel veilig en vertrouwd .
Brengen jullie mij weg tot aan de Brug ?
 Ik heb geen idee hoe diep het water is .
 De overkant lijkt mij zo ver ,
 je kunt de oever hier niet zien .

 Zover het oog reikt zie ik mist
 ik twijfel aan het verdergaan .
 De angst voor de dood is
als je angst voor het leven .

 Het nieuwe lijkt te groot om het oude op te geven .
 In de diepte van je verlangen ligt de kennis van het nieuwe leven .
Zoals een vlinder al weet van vliegen in zijn donkere cocon .

 Brengen jullie mij weg tot aan die Brug ?
 En ga dan niet te vlug terug .
Zwaaien jullie mij na als ik erover ga .
 Een heel klein duwtje in mijn rug
 is alles wat ik nog van jullie verlang .

 Dank voor al jullie Liefde en Trouw ,
 ik ga nu gauw .
 Want het begin is reeds in zicht .
ik voel de warmte van een Licht ... 

Elly Maassen
21-07-2005

Soms ben je eenzaam en kijk je omhoog naar de sterren en de maan .
 Stiekem hoop je op een vallende ster , ook al is die soms heel ver . 
Als jij hem maar kan zien en hopelijk nog wel tien ,
 zodat je een wens kan doen ,  dan zou je wensen voor de zoveelste keer ; 
een zoen van iemand die van jou houdt
en dat zou jij  niet ruilen , voor geen enkel stukje goud .
 dan zul je niet meer eenzaam zijn
 en hoop je voorgoed verlost te zijn van die pijn . 
die eenzaamheid ...  ben je dan voorgoed kwijt.

Janna
05-08-2005

Het  leven

Leven betekent geven en nemen 
in goede tijden en slechte tijden , 
 in rijkdom en armoede ,
open staan voor alles wat op je pad komt , 
aan alles komt een einde , 
Na pijn komt altijd weer zonneschijn
 ook al denk je van niet en ben je verscheurd van verdriet
 en voel je veel pijn van binnen 
ook jij laat de zonneschijn weer binnen .   
   Een mens is nooit alleen
 we zijn er met veel
 je moet ze wel toelaten en in je hart binnenlaten .
 dan zul je ook merken 
och zie , het leven is toch fijn .
 Er is weinig nodig om toch gelukkig te zijn !

Lucie
10-09-2005

Eenzaam 

Eenzaam van binnen
 Is moeilijk te herkennen
Ik moet dat overwinnen 
En ons zelf beter leren kennen

 Want zo gaat het niet meer 
Ik kan er niet meer tegen 
Help me nou deze ene keer 
Ik kan nauwelijks meer bewegen

 Het doet me zo veel pijn
Dat ik nooit eens een liefde heb
 Het lijkt me zo fijn
 Maar het lijkt allemaal zo nep

 Eenzaam is hoe ik me voel 
Ook ik wil mensen om me heen 
Snap wat ik bedoel 
Gun me er dan een

 Mensen krijgen elke dag
 Een nieuwe vriend 
Een weer een nieuwe lach
 Heb ik dat niet verdiend 

Ik vertel dit aan de meerderheid 
Want ik wil dat je dit begrijpt 
Voor de eenzaamheid in mij!
Zou jou een vriend willen zijn?

Daniel Wortel ( 14 jaar )
30-10-2005

Tranen van steen
 Stromen over mij heen
 Zoveel en al zolang
 Ik ben bang
Niet meer wenen
 Geworden het stenen
Pijn en verdriet
Het eeuwige oude lied
Geluk en tevree
Daar wil ik in mee
Voelt als weleer God, het deed zo zeer
 Tracht te overleven
 Het is me wel fortuinlijk gegeven

Jeske
02-12-2005

Westenwind

 Onstuimig raast de westenwind door straten en stegen
 je raakt verblind door hagel en regen.
 Bliksem en donder beangstigt een kind
 teistert het veld , takken geknakt , bomen ontvelt. 
Woest zijn de golven van de zee
 sneeuwvlokken komen gestaag naar benee
 aangejaagd door de storm
 is al snel het groen onder 'n witte deken bedolven.
 Ons herfstig gevoel waait onstuimig met de westenwind mee. 

© Janneke Koster-Baas
03-12-2005

Verkracht

 ik zei : alsjeblieft , dit wil ik niet .
 ik moest je pijpen
 ik moest hem grijpen
 ik voelde bloed langs mijn benen gaan
 doet dit je goed ?
 wat is er nou aan ?
 ik voelde me vreselijk klein
 ik wil hier niet meer zijn
 ik spreek niet meer af op internet
 je klonk zo leuk op die site met de chat
 ik voel een breuk 
dat was mijn hart 
je hebt me verward 
ik ben verkracht 
in die vreselijke nacht

Diny
10-12-2005

Staand in een schaduw 
verloren in de nacht 
niemand die van haar houdt 
niemand die op  haar wacht 
't mes in haar handen
 bloed op de grond 
dit gaat over een meisje 
dat gisteren nog bestond !

Onbekend
23-01-2006

Dood 

Waarom besta ik eigenlijk? Waar dien ik voor?
 Ik ben niks.. lucht.. waardeloos
 Ik doe niks anders,, dan dat ik iedereen stoor
 Waarom word iedereen kwaad of boos
 Omdat ik hun aan kijk? Met mijn zwarte ogen
 Omdat ik bij niemand geliefd ben? 
Zou ik Ooit van iemand houden mogen!!
 Er is niemand waarvan ik zeg.. dat ik je echt goed ken 

Wat ik wil? Ik hoef er van mij gewoon niet meer te zijn 
Ik wil niks.. geen leven of lucht Ik wil dood..  
Dat lijkt mij toch zo fijn 
 Alleen dat lukt me niet.. met een klap en een zucht
 Ik kan het gewoon niet.. keer op keer 
Ik probeer het nog steeds..  mes in mijn rechterhand
 Ook al doet het vreselijk pijn. 
Ontzettend zeer 
Ik stort steeds weer neer.. als een hoopje zand

anoniem
23-01-2006

Het meisje dat in mij schuilt... 

Een meisje vol verdriet, 
Een meisje dat niet meer van het leven geniet,
 Een meisje dat aan een stemmingsstoornis leidt, 
Helemaal in haar eentje, samen met de eenzame eenzaamheid, 
Is ze aan het piekeren en aan het krassen, 
Afvragend of ze wel bij het leven zou passen,
 Met de zoveelste keer bereden pieken en dalen,
 Is ze tot de conclusie dat ze voor het leven zou falen,
 Maar toch blijft de dood een angst,
 Afvragend over Gods ontvangst,
Woedend over die emoties van doorborende pijn, 
Het lef dat er niet is, maar de emoties die er wel zijn,
 Woedend op de mensen die haar deze pijn hebben aangedaan,
 Jaloers op de mensen die wel sterk in hun schoenen staan, 
Ze kan niet fantaseren over het heden, 
Ze staat nog altijd vastgenageld in het verleden, 
Vastgenageld door alle verdriet en pijn,
 De littekens die haar hele leven bij haar zullen zijn, 
Haar hart verscheurt en gebroken, 
Proberend met de liefde, 
die er niet meer is, 
toch nog een vlammetje te stoken

Anoniem
23-01-2006

Een dode keuze..

Donkere gedachten,
 Zwart om mij heen.
Onrustige nachten,
Het gevoel ik ben niet alleen.
 Alle mensen praten,
Geven mij adviezen.
 Dat ik haar alleen moet laten,
Dat ik tussen vrolijkheid of vriendschap moet kiezen.
 Ik wil vrolijk zijn,
Vrij van nare gedachten.
Maar haar alleen laten doet pijn,
Als ik eraan denk hoeveel geluk wij brachten.
Maar ik weet dat ze liegt,
 En gek aan het worden is.
 Het is maar net wanneer ze het opbiecht,
Want het gaat mis.
Het is niet goed voor mij om te blijven,
Ik kan het niet meer aan.
Om telkens van haar gevoelens te verstijven,
En in een donker hoekje te staan.
Dus alsjeblieft houd op,
 Laat de vriendschap niet breken.
 Luister als ik zeg stop,
 Of onze vriendschap is uitgekeken.
Duisterder wordt het in mijn hoofd,
De maan laat zich niet eens meer zien.
Ook de sterren lijken gedoofd,
Is dit nou wat ik verdien.
De keuze is gemaakt,
Het enige wat je kunt doen is ophouden.
 En ik weet niet als je een hulpkreet slaakt,
of ik je zou vertrouwen zoals we elkaar ooit vertrouwden..

Luw
04-09-2006