Voor het eerst reisde je alleen
Ik kon niet mee
Je liet me achter met mijn tranen
Schrijver
onbekend
11-04-2004
Een moeder sterft altijd te vroeg ,
al wordt ze nog zo oud
Je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt .
Maar als de dagen knellen gaan ,
zij ziek wordt , moe en oud ,
bid je dat God haar halen zal ,
omdat je van haar houdt .
Schrijver
onbekend
11-04-2004
in stilte vertrek je voor een lange reis ,
maar ik ben niet alleen ,
in mijn geest neem ik u mee ,
gij allen die ik beminde ,
vergeet mij niet .
Schrijver
onbekend
11-04-2004
Soms huil ik nog
als ik aan je denk
Soms huil ik nog
bij het horen van je naam
Ik heb afscheid genomen
en weet dat het zo goed is
Toch huil ik soms ,
omdat ik je zo mis ...
Wil
Becker
04-07-2004
Een lege plek , een groot gemis
Een fijne herinnering is al wat er nog is
Thuis heerst er een algemene stilte
Wat we voelen is een grote kilte
In ons hart blijf je eeuwig bestaan
Al moeten we alleen
met herinneringen verdergaan .
Schrijver
onbekend
04-07-2004
Uit Gods handen
ontving ik mijn leven
In Gods handen
geef ik mijn leven terug
Jullie , die mij zo lief gehad hebben ,
let niet op het leven dat
ik afgesloten heb ,
maar op het leven dat ik begin .
Schrijver
onbekend
04-07-2004
Sterven doe je niet ineens ,
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf ,
't is vreemd maar die vergeet je ,
het is je dikwijls zelfs ontgaan ,
je zegt : " Ik ben wat moe ",
maar op een keer dan ben je
aan je laatste beetje toe .
Schrijver
onbekend
04-07-2004
Zoals de dag in de nacht verwelkt ,
zo stil ben je van ons heengegaan
naar God ,
met in je handen parels
van eenvoud en liefde
Schrijver
onbekend
04-07-2004
Ik praat het leven vol geluk
En dans de hemel heen en weer .
Zweef rond en produceer een lach
Want er komt geen morgen meer .
De lach vervaagt
Vervormt zichzelf tot een traan
Al die schoonheid hier en toch ...
Was dit wel de juiste beslissing ?
Had ik echt wel moeten gaan ?
Schrijver
onbekend
04-07-2004
Altijd als de zon schijnt
dan ben jij in de buurt.
Opeens regende het dagenlang
nu weet ik waarom,...
ik kon het niet meer aan,
dat jij was heengegaan....
